Powiedz „tak” filologii polskiej!

Tak jak obiecałam w moim poprzednim wpisie, dziś spróbuję opowiedzieć wszystkim tym, którzy zastanawiają się nad wyborem kierunku studiów, czego mogą oczekiwać, decydując się na filologię polską, i co odróżnia te studia od dość monotonnych, prowadzonych w oparciu o podręcznik, lekcji języka polskiego.

Na zajęciach w szkole każdy dowiaduje się, że „Słowacki wielkim poetą był!”, Mickiewicz jednym z trzech największych poetów romantyzmu, Wisława Szymborska – laureatką Nagrody Nobla, Władysław Broniewski – autorem słynnego Bagnet na broń!, a Henryk Sienkiewicz pokrzepicielem polskich serc.

Jednak mało która polonistka będzie miała czas, wiedzę lub ochotę, żeby uzupełnić te historie, dodając, że: Mickiewicz – ten słynny martyrolog – spóźnił się na powstanie listopadowe, Słowacki stworzył filozofię genezyjską, Szymborska debiutowała jako socrealistka, Broniewski był proszony przez władzę PRL o napisanie nowego hymnu narodowego, Józef Ignacy Kraszewski dwadzieścia lat przed Sienkiewiczem napisał Krzyżaków 1410, które były inspiracją dla młodszego twórcy.

Na filologii polskiej, poza nieznanymi informacjami na temat znanych twórców, poznacie także ich mniej sławne dzieła: Dziurdziów Elizy Orzeszkowej, Bez dogmatu Henryka Sienkiewicza, Lambra Juliusza Słowackiego i wiele innych. I w tym wypadku mniej znane dzieła wcale nie okażą się gorsze od tych bardziej rozpowszechnionych.

Podobnie będzie z utworami pisarzy, o których wykaz szkolnych lektur zapomniał. Będziecie mieli okazję przeczytać rozdzierająco realistyczny opis tego, co sądził zwykły szary człowiek o wybuchu I wojny światowej (J. Wittlin, Sól Ziemi), poznać historię niezwykle ubogiej matki, która z zachłanności, przypadkiem, zabiła własnego syna (K.H. Rostworowski, Niespodzianka), zapoznać się z mroczną historią koliszczyzny (S. Goszczyński Zamek kaniowski), a także z pozostałymi, nowymi dla was dziełami.

Omawianie starych dzieł da wam możliwość zobaczenia w nich czegoś zupełnie innego niż to, co zawarte w szkolnym „kluczu”. Może w Lalce Prusa najważniejsza nie jest wcale miłość głównych bohaterów, a opis żydowskiej ludności przed rozpoczęciem jej pogromów?

Czuję, że czas już zakończyć to wypisywanie tytułów różnych utworów, ponieważ ich dalsze wymienianie mogłoby tych z was, którzy nie lubią zbyt dużo czytać, zniechęcić do przyjścia na te studia.

Filologia polska to oczywiście nie tylko czytanie. Ten kierunek, czy chcesz, czy nie, nauczy cię pisać, pomoże wyszlifować twoje zdolności – przecież „ćwiczenia czynią mistrza”, a u nas będziesz pisać obowiązkowo przynajmniej raz w semestrze. To częste, przymusowe wylewanie morza atramentu (tworzysz, aby zaliczyć przedmiot) sprawi, że praca licencjacka czy magisterska nie będą dla Ciebie żadnym wyzwaniem. Nie spotka cię ten brak weny, który dotyka twoich znajomych, uczęszczających na kierunki, na których przez trzy lata nie musieli napisać absolutnie nic, a potem nagle wymaga się od nich pięćdziesięciu stron.

Co prawda także w szkole młodzież dość często i pod przymusem „chwyta za pióra”, jednak na wyższym stopniu nauki nie spotkacie się zbyt często z tym, że profesor sam narzuci wam temat waszej pracy, będziecie mogli sami go wybrać, pisać o tym, co z omawianych zagadnień interesuje was najbardziej. Oczywiście początkowo ten brak „pańszczyzny do odrobienia” was przerazi, ale potem się do tego przyzwyczaicie i będzie to dla was dużą dogodnością.

Filologia polska nauczy was pisać, zmotywuje do pochłaniania większej ilości lektur, ale także pomoże w przełamaniu nieśmiałości, poinstruuje was, jak się wypowiadać. Będziecie uczestnikami takich zajęć, jak emisja głosu czy kultura żywego słowa, które podpowiedzą wam, jak mówić głośno, wyraźnie i przekonująco. Swoje umiejętności zabierania głosu w dyskusji wyszlifujecie na licznych konwersatoriach. A do wypowiadania się w stresujących sytuacjach przygotują was egzaminy ustne, które mimo początkowej niechęci część z was na pewno będzie lubiła bardziej, niż te pisemne.

Studia polonistyczne zaoferują wam, poza nauką pisania i wypowiadania się wiele innych ciekawych zagadnień; każdy, kto choć trochę czuje się humanistą, znajdzie tu coś dla siebie. Osoby chętnie czytające, a także te, które cenią sobie kontekst historyczny podczas obcowania z literaturą, zadowolą odbywające się w każdym semestrze wykłady i konwersatoria z historii literatury: staropolskiej, oświecenia, romantyzmu, pozytywizmu, Młodej Polski itp. (uwaga: podział między kolejnymi epokami nie jest tak jasny, jak to przedstawia sinusoida Juliana Krzyżanowskiego!). Jeśli ktoś zamiast nad pojedynczą książką woli skupić się nad ogólniejszą refleksją, dotyczącą bardziej całościowo postrzeganej sztuki słowa, z pewnością stanie się miłośnikiem teorii literatury, istniejącej na pograniczu literatury i filozofii. Dla tych, których bardziej niż fabuła interesuje sposób skonstruowania świata przedstawionego czy układ wersów, filologia polska ma dziedzinę do teorii literatury częściowo przynależną: poetykę. Jeśli zajmuje was wszystko, co stare i minione, macie w sobie jakiś archeologiczny pierwiastek – polubicie język scs. (staro-cerkiewno-słowiański) oraz gramatykę historyczną języka polskiego, na których zobaczycie, jak kształtował się język polski i skąd się wywodzi. Jeśli mimo polonistycznych zapędów czujecie się umysłami ścisłymi, zaciekawi was logika i językoznawstwo. Poza tymi przedmiotami pojawi się wiele innych, m.in. nauki pomocnicze, wyjaśniające, jak sporządzać przypisy oraz bibliografie, a także leksykografia, która nauczy was korzystać z rozmaitych słowników.

Wszystkie wymienione przeze mnie przedmioty będziecie mogli spotkać na studiach pierwszego stopnia na specjalizacji ogólnej. Dwie pozostałe specjalizacje: logopedyczna i edytorska zaoferują wam jeszcze szerszą gamę przedmiotów i umiejętności, które możecie nabyć.

Mam nadzieję, że udało mi się przybliżyć ogólny zarys kierunku studiów tym, którzy zastanawiają się nad wyborem filologii polskiej, oraz tym, którzy zawsze byli ciekawi, czego można się na niej dowiedzieć.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s