w otwartej ranie wiersza w otwartej ranie snu

1.

„Język, to dzikie mięso” – pisał poeta. Wyrzućmy przecinek i powiedzmy: „Język to dzikie mięso”. I tak na jedno wychodzi, bo przecież dalszy ciąg jest taki: „które rośnie w ranie”,
a w kolejnym fragmencie: „język, to obnażone serce” oraz „to zwierzę oswajane”, „ta czerwona flaga”, „to dziecko”. Piękne, niezwykłe metafory Ryszarda Krynickiego mówią o języku, który nas otacza, którym się posługujemy, którym komunikujemy to, co myślimy lub wydaje nam się, że myślimy. Ten język to także język poetów, język wierszy. Po raz kolejny na toruńskim spotkaniu z poetami, z ich tekstami, będziemy mogli usłyszeć, jak język działa, jak próbuje wyrazić emocje, myśli, wściekłość, gniew, bunt, lęk, ból, smutek, szczęście, dobre chwile – słowem: całą gamę uczuć i afektów. Język poetów – to „nagie ostrze, które jest bezbronne”, którym próbujemy przeciąć absurd egzystencji lub cierpienie; język wierszy – „to nieludzkie, co rośnie w nas i nas przerasta”, którym chcemy coś wyrazić, coś powiedzieć, zapłakać, zawyć, ten lament i skarga, ten krzyk, skowyt i wkurw. Język poezji, wypowiedzianej ze scen toruńskiej „Od Nowy” – „ten knebel, który dławi / powstania słów”, ale i nie dławi – sprawia, że te „powstania słów”, te rewolucje wybuchają i płoną, choćby w nich – autorach wierszy.

Język – „ta czerwona flaga, którą wypluwamy / razem z krwią” – to ich flaga, poetów, którzy przybywają na Majowy Buum Poetycki, by opowiedzieć swoje sprawy, swoje sytuacje, swoje losy i kręte drogi w podróży życia. Język rośnie w ranie, ale mimo to, a może – właśnie dlatego – chce mówić, chce działać w tekście, chce wyrwać się z zaklętego kręgu bólu. Autorzy zaproszeni na tegoroczny Buum mogą zaśpiewać z artystą: „Nazywam się Organek / Mam
w sercu ranę”, a powiedzieć z poetą: „język, to obnażone serce”. Mogą wykrzyczeć: język, to obnażone serce z raną.

Nazywam się Majowy Buum Poetycki, mam w obnażonym sercu – wierszu ranę.

Pisał przed laty Tadeusz Peiper w wierszu Bezokoliczniki:

 

Na falach potu suną, = nieme krzyki,

śpieszą się, pędzą, mkną,

bezokoliczniki,

bez ja, bez ty, bez on,

(…) wyrabiają cegłę ze słów,

węgiel z pieśni którą słychać w ich krokach

 

Już niedługo, w maju 2019 roku, na Małej Scenie toruńskiej Od Nowy będą sunąć „na falach” głosów wiersze, rozumiane inaczej nieco niż w tekście Peipera, to będą więc prędzej „okoliczniki”, czyli związki ciała-głosu-poety z ciałem-uchem-słuchacza.

plakat wlasc

Pomyślmy zatem o różnych okolicznościach związanych z tymi tekstami – skąd się wzięły, dokąd pomknęły i jak to się stało, że spotkamy się właśnie tu i teraz, w powiosennej aurze majowych wieczorów, w Akademickim Centrum Kultury i Sztuki, by uchem łowić sploty brzmień i znaczeń, wyglądów wyobrażeniowych i przedmiotów przedstawionych, jak by powiedział fenomenolog. Tak, to są „nieme krzyki”, przetłumaczone na mowę metafor, wrzucone w tkankę wiersza, wyrażające wszystko to, co boli w ludzkim doświadczeniu i nie pozwala spokojnie spać.

Jak co roku, już od niemal dwudziestu lat, bo jest to 20. Majowy Buum Poetycki, zapraszamy do trwającego kilka dni festiwalu języka szczególnie wolnego, niepodległego oraz niezależnego. Ale chcemy, by to było spotkanie o wielu barwach i obliczach, nie tylko czytanie na głos przez autorów ich tekstów. Nasza propozycja od lat zmierza ku wieloformatowości, by tak się wyrazić, do prezentacji wielu performensów i sztuk. Stąd zawsze zapraszamy do wernisażu wystawy sztuk wizualnych, do udziału w slamie, do obejrzenia filmu, wysłuchania koncertu, gdzie muzyka towarzyszy słowu, i – oczywiście – do podróży w światy wierszy, czyli odbioru za pomocą zmysłu słuchu tekstowych projektów i eksperymentów. Będzie na scenie Od Nowy słychać kroki „okoliczników” – wędrujących przez kręgi czasu wierszy, a z nich wydobędą się pieśni, które staną się naszym węglem. Chemiczną podstawą życia.

3.

Majowy BUUM Poetycki to jedna z największych imprez literackich w północnej Polsce. Festiwal jest prezentacją i konfrontacją niezależnych poetów, magazynów literackich oraz związanych z nimi twórców, reprezentujących niezależne środowisko literackie całego kraju. Impreza nawiązuje do tradycji poetyckich spotkań, które odbywały się w Od Nowie w latach 70. i na początku 80. XX wieku. Festiwal prezentuje szeroko pojętą sztukę niezależną, a w szczególności poezję i literaturę.

BUUM nie jest konkursem, prezentuje głównie młodych, undergroundowych poetów oraz niezależne pisma poetyckie.

BP2

BP3

Festiwal dla poetów jest szansą wymiany myśli i wzajemnych inspiracji; dziennikarzom i szerszej publiczności daje możliwość zapoznania się z tym, co wydarzyło się w polskiej poezji w trakcie ostatniego roku.

Współcześnie, w dobie popkultury, eklektyzmu  i wzajemnego przenikania się różnych sztuk i form ekspresji artystycznej, przekaz poezji nie polega na monotonnym odczytywaniu wiersza. Podczas festiwalu poezja staje się sztuką sceniczną, w połączeniu z muzyką i wizualizacją, znajdując nowe sposoby wyrazu. Obok tradycyjnych form poezja stanowi element performance’u czy koncertu. To dlatego BUUM ma charakter interdyscyplinarnego festiwalu, podczas którego odbywają się sceniczne prezentacje poezji, spotkania z poetami, koncerty, wystawy plastyczne oraz targi wydawnictw.

BUUM umożliwia spotkanie publiczności z twórcami z całej Polski, związanymi ze współczesnymi nurtami literackimi i muzycznymi. Ciekawą tradycją toruńskich spotkań poetyckich jest też „akcja stolikowa, czyli o poezji  w cztery oczy”, która daje możliwość bezpośredniego, wręcz intymnego kontaktu, z poezją interpretowaną przez samych autorów w kameralnych warunkach (przy dwuosobowym stoliku).

W każdym roku festiwal stwarza okazję do konfrontacji środowisk artystycznych oraz promocji literatury funkcjonującej poza wysokonakładowymi wydawnictwami. Ważnym elementem Majowego BUUMU Poetyckiego były i są kiermasze wydawnictw  i niezależnych pism literackich z całego kraju. Cele festiwalu wykraczają poza promowanie współczesnej literatury. Festiwal bowiem stanowi punkt wyjścia do dyskusji o współczesnym świecie i kulturze. Z tego względu na każdym festiwalu odbywa się panel dyskusyjny, w którym uczestniczą zarówno twórcy, jak i publiczność.

BP5

Majowy BUUM Poetycki odkrywa nowe, ciekawe zjawiska w polskiej literaturze, stwarzając możliwość bezpośredniego uczestnictwa w procesie ich powstawania.
W festiwalowych prezentacjach uczestniczy każdorazowo wiele osób, słuchających w ciszy i skupieniu współczesnej, często niełatwej w odbiorze poezji.

Gwiazdami Festiwalu – 20. Majowego Buumu Poetyckiego (13–16 maja 2019 roku) będą poeci, muzycy oraz antropologowie kultury: Ryszard Krynicki, Jacek Podsiadło, Rafał Skonieczny, Szymon Szwarc, Paweł Tański, Urszula Honek, Joanna Kulikowska, Tomasz Dalasiński, Michał Pranke, Miłka Malzahn, Waldemar Ślefarski; Grzegorz Nadolny i Maciej Sikała – znakomici muzycy jazzowi, Pablopavo i Ludziki (Paweł Sołtys z zespołem), Krzysztof Skiba, Paweł Końjo Konnak; Waldemar Kuligowski.

4.

„Język, to dzikie mięso”, język to dziki sen.

Paweł Tański

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s